งึมๆ งำๆ (เล่าเรื่องทริปลาวนิดหน่อย) 
ช่วงนี้อากาศแปรปรวนบ่อย
ฝนตกทุกวัน
เดี๋ยวตกเดี๋ยวหยุด
เอาแน่เอานอนไม่ได้
ที่แน่ๆ เศรษฐกิจทำพิษ
ช่วงนี้ต้องห้ามกระดิกตัวทำอะไรมากนัก
วันนี้ก็เป็นโรคทรัพย์จาง
จ่ายค่ารถ,ค่าใช้จ่ายต่างๆ รวมถึงเคลียร์ค่าของกับตัวแทนจานดาวเทียม
หมดตัว หมดตูดเลยดีกว่า เข้าใจง่ายดี
อัพคราวก่อนว่าจะพูดถึงทริปลาว
พอไปดูรูปมาปรากฎว่า
มีแต่รูปอยู่บนรถ
รูปตอนอยู่ในประเทศเขาไม่มีเลย
แล้วก็เป็นการไปช่วงเวลาสั้นๆ
ไม่ถึงสองชั่วโมงเลย
เริ่มจากออกเดินทางจากบ้านตอนบ่ายสาม
ถึงหนองคายก็สี่โมงเย็นล่ะ
ขับไปถึงด่านก็ขับเข้าไปได้เลย
เนื่องจากเพื่อนแม่ทำงานอยู่ที่นี่
เลยไม่ต้องทำบัตรผ่านแดน
แถมยังได้เอารถของตัวเองเข้าไปได้เลย
ทริปนี้อัดหมูกันไป
เพราะเอาไปหลายคันเปลืองน้ำมัน
ข้างหน้ามีนิวขับรถ แม่นั่งข้าง
ข้างหลังมีเรา น้องพาย่า ก้อย องุ่น
ก็พอดีนะคนไม่เยอะ แต่ที่อัดเป็นหมูเพราะคนมันอ้วน
เราตรงลิ่วเข้าลาวไปจนถึง..........
Duty Free
พามาแค่เนี้ย
หนูข้ามประเทศมาเพื่อแค่นี้เหรอค่ะ
รู้สึกเหมือนเห็นหนองคายเมื่อหลายสิบปีก่อน
ร้านค้าชั้นเดียว ทำเป็นอาคารใหญ่โล่งๆตรงกลาง
ข้างในมีร้านขายของอยู่พอสมควร
พวกเสื้อผ้าก็อบ,กระเป๋าก็อบ,เครื่องใช้ไฟฟ้าจากจีนแดง
ขนม ของเล่น คล้ายๆที่หนองคายอะ
ต่างกันตรงที่สินค้าก็อบเนี่ยแหละ
หนองคายจะไม่ค่อยมี
ก็เดินๆดูของ ไม่อยากบอกว่าแทบจะไม่อยากเสียเงินเลย
แต่ก็ได้กระเป๋าสะพายข้างก็อบของ Coach มา สีชมพู
ดูแอ๊บๆ ยังงัยชอบกล แต่ก็เอาวะ ชอบนี่นา
ซื้อมาเก็บก็ได้ ราคา 350 บาท
น้องพาย่าได้ตุ๊กตาตัวโต (กว่าตัวเธอ) มันหัวเราะได้ด้วย
ราคา 200 บาท
กลับเลย ไม่ได้อะไรอีกแล้ว
ส่วนคนอื่นๆก็ได้กระเป๋าคนละใบแค่นั้น
กลับมาท่าเสด็จเดินซื้อขนม
เจอตุ๊กตาตัวเดียวกัน ราคาแพงกว่าลาวอยู่เกือบ 50 กว่าบาท
ได้ของกินแล้วก็กลับบ้านเลย
เนี่ยละค่ะ ประสบการณ์ต่างประเทศของดิฉัน
จะดีใจดีมั้ยเนี่ย
พอๆๆ กลับสู่ชีวิตทุกวันนี้ดีกว่า
***
นาน่าไปโรงเรียนทุกเช้า
แต่จะมีอาการแปลกอย่างหนึ่ง
แต่งตัว ไปโรงเรียน
พอถึงประตูห้องเรียน ร้องไห้ค่ะ
พอครูมารับเข้าห้องเลิกร้อง
เรียน เล่นกับเพื่อนสนุกสนาน
แปลกคนจริง ลูกคนนี้
นาน่าสูงขึ้นนิดหน่อย แต่น้ำหนักขึ้นเยอะแล้ว
ตอนนี้ 20 กิโลล่ะ แก้มกำลังป่อง
น้องพาย่าน้ำหนักขึ้นๆลงๆ
ส่วนสูงเพิ่มนิ๊ดเดียวเอง
ยังกินนมแม่อยู่ อิอิ
กินข้าวก็ไม่เยอะมาก เรื่อยๆ
เลิกแพมเพิร์สตอนกลางคืนล่ะ ตั้งแต่ตอน 1 ขวบครึ่ง
แปลกใจมากทำไมเลิกง่ายจัง
ตอนกลางวันเราไม่ได้ให้ใส่
เพราะว่าเลี้ยงเองเลยสังเกตเอาเวลาเค้าจะฉี่
ทีเนี้ยมีวันนึงแพมเพิร์สหมด
ลืมไปซื้อเลยให้เค้านอนโดยไม่ใส่
เค้าก็ฉี่ตอนใกล้เช้าแค่ครั้งเดียวเอง
วันต่อมาเลยลองใหม่
จับเค้าฉี่ก่อนนอนแล้วให้นอนกินนม(แม่)จนหลับ
ตื่นเช้าไม่ฉี่เลยอะ
ดีใจมากๆเลยที่เค้าทำได้
หลังจากนั้นก็ไม่เคยฉี่อีกเลย
พอตื่นเข้าห้องน้ำเค้าถึงจะฉี่
แล้วเค้าก็จะบอกว่าปวดฉี่ปวดอึได้แล้ว
เวลาปวดเค้าจะบอกว่า
แม่จ๋า อึ๊อึ ห้องน้ำหน่อย
ก็รีบพาเค้าเข้าห้องน้ำ
ไม่ว่าฉี่รึว่าอึ เค้าจะพูดแบบเดียวกันเลย
ช่วงนี้นิสัยที่แรงๆก็คือ
เอาแต่ใจสุดๆ
ไม่ได้อะไรดังใจ เช่น แย่งของเล่นกันกับพี่
ก็จะร้องกรี๊ดแล้วแย่งๆ มีจะกัดพี่ด้วย
ตอนนี้เลยเรียกเธอว่าลิตเติ๊ลเดวิล
นางมารร้ายตัวน้อยๆ
ช่วงนี้ถ่ายรูปลูกไว้น้อยมาก
เพราะกล้องของเราใช้ยาก
ส่วนกล้องตัวเล็กพังไปล่ะ
แต่มีมาจากกล้องของน้อง
ขอเอาไปลง Hi5 ก่อนแล้วจะก็อบมาลง
วันนี้ไปก่อนค่า |
