หงอยๆ 
รู้สึกผิดยังงัยก็ไม่รู้
คนอื่นๆเค้าอัพไปหมดแล้ว
เราเนี่ยดองข้ามเดือนเลย
เหม็นจนเน่าสุดๆเลย
**
ไดหน้าก่อนรูปดูไม่ได้เพราะว่า
เว็บที่เอารูปลงไว้เป็นเว็บรุ่นของเรา
พอดีโฮสติ้งยังไม่ได้ต่ออายุ
ต้องขอโทษทุกท่านด้วยนะค่ะ
ส่วนไดหน้านี้
ไม่มีรูปค่า
เนื่องจาก
พอกล้องตัวเก่าพังแล้วพี่ช้างซื้อใหม่
เป็นตัวใหญ่กว่าเดิม
รู้สึกว่ามันพกไม่สะดวกเลยอะ
เหมาะกับการทำงานในสถานที่มากกว่านอกสถานที่
เลยไม่ได้หยิบออกมาถ่ายมากนัก
จริงๆก็มีทริปไปนั่นมานี่บ้างเล็กๆน้อยๆ
แต่พอหอมปากหอมคอ
เลยไม่ได้บันทึกลงเก็บไว้
วันนี้บันทึกพัฒนาการของหนูสองคนละกัน
น้องบานาน่า
อายุ 5 ขวบ 2 เดือน
สูง 109 ซม. หนัก 17 กก.
ทานเก่ง ทั้งนมและข้าว (ขนมด้วย)
เรียนอนุบาล1 ที่โรงเรียนยาย
ตอนเช้าจะมีลูกอ้อนก่อนไปโรงเรียนว่า
นาน่าไม่อยากไปโรงเรียนเลย
อยากอยู่บ้านกับแม่
ทำงานช่วยแม่
กวาดบ้าน เช็ดกระจกให้แม่
กว่าจะเดินทางไปส่งถึงหน้าห้องเรียนได้ก็ปาไป 9 โมงกว่าทุกวัน
ถึงหน้าห้องยังมีส่งท้ายว่า
มารับนาน่าเร็วๆนะ มารับก่อนเพื่อนคนอื่นเลยนะแม่นะ
แต่ว่าเธอจะมีอาการอย่างหนึ่งที่เหมือนแม่ตอนเด็กๆคือ
เมารถ
เมาได้ตลอด ไม่ว่ารถอะไร เดินทางไปไหน ใกล้รึว่าไกล
ทำให้ไม่ค่อยอยากไปไหนเวลาแม่ชวนไปเที่ยว
น้องพาพาย่า
อายุ 1 ปี 4 เดือน
หนัก 10 กก.(น้ำหนักเท่านี้มานานแล้วนะเนี่ย ไม่ขึ้นสักที)
สูง 79 ซม. (ก็ยังดีที่สูง ไม่งั้นแย่แน่)
ซนเป็นลูกลิงจริงๆ
ใครมาช่วยเลี้ยง บอกคำเดียวกันเลยว่าซน
หรือภาษาอีสานเรียกว่า "มึน"
เธอจะร่าเริง แอคทีฟตลอดเวลา
วิ่งไปนู่น ปราดมานี่
ต้องคอยตะครุบไม่ให้ออกไปหน้าร้าน
เธอมีจุดเด่นที่ใครๆต้องยอมรับคือ
พูดเก่งมาก
ที่เค้าเรียกว่า "ปากเบา" รึป่าว
พูดได้ทุกคำที่สอนตั้งแต่ครั้งแรก
คนที่เห็นไซส์เธอจะนึกว่าเธอยังเบเบี้
แต่พอเห็นเธอพูดได้ถึงถามอายุ
อิอิ
ตอนเช้าชอบตามไปส่งพี่นาน่าที่โรงเรียน
เธอจะร่าเริงมากๆ เดินเข้าห้องแทนพี่แทบทุกวัน
แม่ต้องหลอกล่อให้กลับบ้าน
ส่วนพี่นั้นแม่ต้องหลอกล่อให้เข้าห้อง
สลับกัน จนคุณครูบอกให้หนูไปเรียนแทบ
หนูพาย่ามีสิ่งหนึ่งที่ถ่ายทอดมาจากแม่เช่นกัน
จับดินสอข้างซ้าย
พ่อพยายามหัดให้จับมือขวา แต่ไม่สำเร็จ
เธอก็เปลี่ยนมาจับด้วยมือซ้ายเหมือนเดิม
สรุป พ่อมองหน้าแม่แล้วพูดว่า
"ลูกโอ ชัวร์เลยคนนี้"
(ประมาณว่าจะเกี่ยงกันว่าใครเป็นลูกใคร)
สองวันก่อนหนูมีมุขเด็ดมาทำให้ทุกคนหัวเราะ
แม่ถามหนูว่า พี่ก้อยสวยมั้ย
หนูตอบว่า สวย
(คิดว่าเค้ากำลังเลียนคำพูดของเราที่เป็นคำลงท้ายอะค่ะ)
แม่ก็ถามต่อว่า สวยมากมั้ย
หนูตอบมาอย่างมั่นใจ สวยมากๆๆ
ทุกคนหัวเราะกันใหญ่
เพราะหนูยังพูดได้แค่สองพยางค์เอง
แต่เวลาถามเรื่องสวยเนี่ย หนูจะพูดว่าสวยมากๆๆๆๆ
อีกอย่างคือ
ชอบเรียกคนนั่น คนนู่นอยู่เรื่อย
พี่ก้อยเป็นลูกสาวของป้าที่มาเที่ยว มาอยู่ด้วยเพราะเธอเบื่ออยู่บ้าน
เลยมาอยู่ที่บ้านยาย (น้องสาวของแม่เธอ)
ตอนกลางวันก็จะมาอยู่ที่บ้านเรา
มาเล่น ดูทีวี เลี้ยงน้องพาย่าช่วย
น้องพาย่าก็จะติดก้อยมาก
เค้าเดินไปไหนก็จะเดินตาม
และร้องเรียก จ้อยๆๆๆ (พูดก ไก่ยังไม่ชัด)
บางทีเดินหกล้ม ทำตัวเองเจ็บ
รึว่ามีคนอื่นแกล้ง (อย่างเช่นยาย)
พอแม่ถามว่าใครทำหนู
หนูก็จะบอกว่า "จ้อย ทำ"
พี่ก้อย โดนตลอดเลย
***
รู้สึกว่าเขียนไปเขียนมา ชักห่างไกลจากหัวข้อจังเลย
จริงๆจะอัพบอกว่า
พ่อไปอบรมอีกล่ะ
ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมอะไรสักอย่าง
จริงๆเค้าอบรมที่โรงแรมในจังหวัด
แต่มีทริปให้ไปละลายพฤติกรรมกลุ่มที่จ.เลย
สามวันสองคืนที่เราต้องอยู่กันสามคนแม่ลูก
ก็เลยต้องหงอยด้วยประการ ฉะนี้
ขอตัวไปแบบหงอยๆค่ะ |
