งานแต่งเพื่อนหญ๋าที่ชุมแพ

เข้ามาอัพไดแล้วตกใจ

ไม่ได้อัพตั้งเป็นเดือนแล้ว

ช่วงนี้น้องพาพาย่าเป็นหวัด งอแง

งานก็มีเรื่อยๆนะ แต่ว่าดูยุ่งๆยังงัยไม่รู้

ทำให้เป็นข้ออ้างในการไม่สามารถอัพไดและได้ไปเยี่ยมไดของใครเลย

***

วันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม

ไปงานแต่งเพื่อนสมัยเรียนมหาลัย

จัดที่อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น

ไม่ไกลจากบ้านเรามากนัก โอเคเลย

เจ้าสาวเป็นเพื่อนเราเอง ทำงานที่อยู่โรงงานที่เกี่ยวกับไบโออะไรสักอย่าง

ที่อ.ชุมแพนั่นแหละ เจ้าบ่าวก็อายุมากกว่าเป็นคนในที่ทำงาน

นังหญ๋าเป็นเพื่อนที่คุยเก่งมาก  ช่างเจรจา และเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ

เธอเป็นคนฝักใฝ่ในทางธรรมะตั้งแต่สมัยเรียน

อยู่ชมรมพุทธธรรม  ชอบไปปฏิบัติธรรมและกิจกรรรมต่างๆของพุทธศาสนา

เป้นผลอันเนื่องมาจากบ้านเธอขายเครื่องสังฆภัณฑ์

ดีใจกับเพื่อนจริงๆ และดีใจกว่านั้นมีโอกาสได้เจอเพื่อนๆ

ตั้งแต่จบไป บางคนก็ไม่เคยได้เจอกันเลย

แต่ว่าก็ไม่สามารถมากันได้หลายคน

แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ก็ยังดีใจเพราะว่าเราอยู่บ้านนอก

โอกาสจะเจอเพื่อนๆ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในกรุงเทพมันก็ยากนะ

ละเมอเพ้อพกไปไหนต่อไหนไม่รู้

กลับเข้าเรื่อง

ก่อนวันเดินทาง นัดสามีซะดิบดีแต่ปรากฎว่ามีงานเข้า

แล้วใครจะพาดิฉันไปล่ะค่ะ

สามีเป็นคนดีมากๆ บอกว่าเดี๋ยวขับรถไปส่งที่ชุมแพนะ

แต่ขากลับนั่งรถทัวร์กลับละกัน

อ้าว ซวยล่ะแล้วลูกสองคนทำงัยล่ะค่ะ

ลูกลิงนะค่ะ สองคนเนี้ย รถทัวร์จะไม่ไล่ดิฉันลงกลางทางเหรอ

เค้าเลยบอกล้อเล่น

อัศวินม้าขาวก็เข้ามาช่วยดิฉัน

ยายค่ะ  ยายบอกว่าถ้าไม่มีใครพาไปจะพาไป

สงสารหลานไม่อยากให้นั่งรถทัวร์ อิอิ พ่อมันล้อเล่นน่ะยาย

สรุปยายก็พาไป แต่นาน่าไม่อยากไปอะ

ขึ้นรถออกจากบ้านจนถึงสี่แยกไฟแดงก็บอกว่าอยากกลับบ้าน

เลยต้องวนมาส่งที่บ้านก่อน

ออกเดินทางประมาณ 80 กิโลเมตรถึงชุมแพ

ไปถึงเลทนิดหน่อย

เพื่อนๆโทรมาตามบอกว่าเข้าไปในงานแล้ว

ก่อนเข้างานก็ถ่ายรูปกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวหน่อย

เสียดายไม่ได้เอากล้องตัวเองไป

จากนั้นในงานก็ได้ภาพจากเพื่อนสาวซึ่งเอากล้องมาด้วย

ยังดีแฮะ นึกว่าจะไม่ได้รูปมาลงในไดซะแล้ว

ปฏิบัติการเมาท์และกินก็เกิดขึ้น

คุยๆๆๆๆๆกัน  กินๆๆๆๆๆ เมาท์ๆๆๆๆๆ

คนที่โดนมากที่สุดคือเจ้าสาวเพราะว่าเป็นวันของเธอ

ดูสไลด์งานแต่งก็เมาท์เจ้าสาวไป

อาหารก็อร่อยมากค่ะ แต่ไม่ค่อยได้รับประทาน

เนื่องจากว่าลูกซนมาก

น้องพาพาย่าจะออกสำรวจโลกกว้าง

เดินๆๆๆๆๆๆรอบงาน  เดินออกไปด้านนอกห้อง

แม่กับยายแตะมือกันสลับไปดูเธอ

อาหารก็คล้ายๆงานแต่งอื่นๆ ที่เป็นโต๊ะจีน

เริ่มด้วยออร์เดิร์ฟ  กระเพาะปลา  ปลานึ่งมะนาว

ยำรวม  เป็ดอะไรสักอย่าง  ข้าวผัดกุนเชียงกับหมูหยอง

กับข้าวอีกอย่าง และของหวานเป็นผลไม้กระป๋อง

ได้ชิมอยู่สองอย่างข้าวผัดและปลานึ่งมะนาว

อร่อยค่ะ  นอกนั้นไม่มีเวลารับประทานเลย

อัพเดทชีวิตกับเพื่อนๆ

จนเจ้าบ่าวเจ้าสาวขึ้นเวที กล่าวกับแขก

เกิดการล้วงความลับเรื่องเจ้าบ่าวเจ้าสาวขึ้นแล้วก็มีเซอร์ไพรส์

แจกของให้กับแขกค่ะ

แบบว่าก่อนเข้างานจะมีเขียนคำอวยพรอะค่ะ

เธอก็มีเป็นการ์ดเล็กๆให้เขียนอวยพร  ความรู้สึกและลงชื่อไว้

ใส่ในกล่อง  เหมือนจะครีเอทนะค่ะ

พึ่งมารู้ว่าเธอเอาไว้สำหรับจับขึ้นมาเพื่อให้แขกขึ้นบนเวที

มากล่าวอวยพรบนเวทีและได้ของขวัญไป

ซึ่งก็ลุ้นกันใหญ่กลัวเป็นตัวเอง อิอิ

ปรากฎว่าเป็นหลานสาวตัวเล็กของเธอคนนึง

เพื่อนชายของเจ้าบ่าวคนนึงและญาติผู้ใหญ่ของฝ่ายเจ้าสาวอีกนึง

ก็แจกของขวัญกันไปแล้วก็ชักภาพกับแขกตามโต๊ะเลยค่ะ

เธอก็เดินข้ามโต๊ะเพื่อนไปมาจนแขกถ่ายรูปและกลับจะหมดแล้ว

เหลือโต๊ะเพื่อนนี่แหละรอจะถ่ายด้วยจนเมื่อยแล้ว

เด็กหญิงตัวน้อยซนมากจนผมที่รัดไว้หลุดลุ่ยไปหมด

กว่าจะได้ฤกษ์ถ่ายรูป  และร่ำลากันพร้อมแจ้งข่าวคู่ต่อไป

บ่ายโมงกว่าคือเวลาแยกย้ายจากกัน

นั่งรถกลับมาก็เหนื่อยมากๆ

มาถึงแทบจะสลบเพราะว่าง่วงนอน

พักผ่อนแป๊บๆก็ดูร้านต่อ

จนห้าโมงเย็นปิดร้านจะไปเดินงานบวงสรวงประจำปี

มีงานออกร้าน  ขายสินค้า  ขนมของกินสารพัด  ของเล่น

แต่ว่าอยากได้ต้นไม้อะ

ไปเดินดูหลายๆร้านแล้ว

ถ้าจะซื้อกลับมาตกแต่งร้านคงต้องซื้อเยอะอะ

ไม่งั้นแต่งไปแล้วโหรงเหรง  คงดูแปลกๆ

แต่ว่าก่อนงานจะหมดวันที่ 27 เนี้ยคงไปอีกสักรอบแน่นอน

ไว้เจอกันคราวหน้านะค่ะ

***