ขวบปีแรกของน้องพาพาย่า
แม่ยังจำได้ว่าตอนที่รู้ตัวว่าตั้งท้องหนู
ตกใจ ประหลาดใจและใจเสียมาก
เพราะว่าแม่ทานยาคุมอยู่
แม่ยังไม่ได้วางแผนการมีลูกคนที่สองเลย
จริงๆคิดไว้ที่ลูกคนเดียวก็พอ
แต่หมอไม่ยอมทำหมันให้บอกว่าอายุยังน้อยเดี๋ยวก็อยากมีอีกคน
ตอนนั้นแม่แย้งในใจว่า คงไม่ไหวละค่ะ
โรคประจำตัวก็มี
ยิ่งเมื่อพี่บานาน่าโตขึ้น
ผ่านวัยเด็กทารกที่แม่ต้องมาคอยประคอง
จนเป็นเด็กหญิงที่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้
แม่กลับลืมทานยาคุมในวันนึง
แต่แม่ก็ไปหายาคุมฉุกเฉินมาทานป้องกันอีกชั้น
แต่ดูเหมือนทานไปแล้วก็ยังกังวลอยู่
เป็นแปลกๆเหมือนในใจมีอะไรค้างคาสักอย่าง
ต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2549
แม่มีอาการเหมือนตอนท้องพี่บานาน่า
สังหรณ์ใจเลยไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ
โดยไม่ได้รอประจำเดือนเลย
ปรากฏว่าขึ้นชัดเลย
แม่ไปฝากครรภ์ตามปกติ
ตรวจเลือดมากกว่าคนอื่นเพราะมีโรคประจำตัว
ผลทุกอย่างปกติ
เพียงแต่ช่วงระหว่างตั้งครรภ์
แม่มีความกังวลหลายๆอย่าง
เรื่องคนดูแลร้าน, บ้านกำลังสร้าง, หนี้สิน
ทำให้ยอมรับว่าก่อนนอนทุกคืน
มีเรื่องต้องคิดอยู่บ้าง
พยายามไม่คิดมากนัก
แต่อย่างว่าบางทีห้ามตัวเองไม่ได้
บางคราวทำงานให้ลูกค้ากลับตีสองก็มี
ขับมอไซค์ตากฝนกลับคนเดียว
ฝนก็ตกหนักมาก
จะไม่กลับก็ไม่ได้นาน่ารออยู่ที่บ้าน
บางครั้งที่ต้องเอานาน่าไปเฝ้าร้านจนดึกด้วย
ตอนขากลับก็เอานาน่านั่งข้างหน้า
ถ้านาน่าหลับก็เอามือกอดไว้ข้างหนึ่ง
นึกย้อนไปก็ โอ้โห แฮะ
แม่ก็พุงโตๆ
ทรหดจริงๆ
ส่วนพ่อ
ช่วงนั้นงานยุ่งมากๆ ทั้งเรื่องบ้านที่สร้าง,งานที่กำลังเริ่มใหม่
ช่วงครรภ์ 8 เดือน
แม่ไปตรวจเลือดก่อนคลอด
ก็มีเรื่องให้ตกใจอีก
ผลระดับเลือดของไฮโปไทรอยด์สูงมาก
จนหมอต้องบอกว่าไม่รับรองว่าเด็กในครรภ์จะเป็นยังงัยเมื่อคลอด
ครั้งแรกที่ได้ฟัง อึ้ง ตกใจและทำอะไรไม่ถูก
ออกจากโรงบาลจนถึงบ้าน
ได้นั่งคนเดียวถึงร้องไห้ออกมา
แต่อย่างน้อยแม่แอบหวังไว้ลึกๆ ในใจ
ว่าลูกของแม่ต้องแข็งแรงสิ
ตอนนั้นเพื่อนๆในไดอารี่ให้กำลังใจกันมากมาย
ต้องขอบคุณเพื่อนๆ และเวลาที่ทำให้เราผ่านมันมาได้
วันนัดครั้งสุดท้ายก่อนคลอด 1 สัปดาห์
หมอตรวจพบว่าแม่เป็นครรภ์เป็นพิษ
ต้องให้เข้าโรงบาลเพื่อผ่าตัดคลอดทันที
แม่เลยต้องไปนอนโรงบาลหนึ่งคืนก่อนจะผ่าในวันรุ่งขึ้น
วันที่ 26 ตุลาคม 2549
เวลา 16.10 น.
หนูก็เกิดด้วยวิธีการผ่าตัด
ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่แม่เลี้ยงหนูมา
หนูเป็นเด็กอารมณ์ดีมาก
ทั้งๆ ที่ตอนที่แม่ท้อง
แม่กังวลใจหลายๆ อย่างมาก
แต่หนูก็ดูร่าเริง แข็งแรง
อ้อ ลืมไปหนูมีบางอย่างพิเศษออกไป คือ
หนูมีปานติดตัวออกมาด้วยสองที่
คือที่ต้นแขนขวาและที่หลังด้านบนขวามือ
ทางการแพทย์เรียกว่า Hemangeoma
แม่ไปปรึกษาคุณหมอและได้รับความรู้ คำแนะนำบางส่วนจากในไดอารี่
ทำให้เบาใจขึ้นเยอะเลย
แม้ว่าในอนาคตอาจจะต้องเกิดการผ่าตัดขึ้นก็ตาม
หนูมีพัฒนาการตามวัยของเด็กทั่วๆ ไป
นั่งและทรงตัวได้ตอน 4-5 เดือน
คืบคลานตอนอายุประมาณ 6 เดือน
เกาะยืน ตั้งไข่ตอนประมาณ 9-11 เดือน
หนูมีฟันเกิดขึ้นพร้อมกันสองซี่ด้านล่างเมื่อตอนอายุ 11 เดือน
หนูกินนมแม่มาตั้งแต่แรกเกิดจนถึงปัจจุบัน
ตอนนี้หนูน้ำหนัก 10 กิโลมาหลายเดือนล่ะ
ทานนมแม่อย่างเดียว
นมกล่องดูดไม่กี่คำก็บ้วน
ทานข้าวได้เยอะและทานอาหารเหมือนผู้ใหญ่ทั่วไปได้แล้ว
หนูเดินได้สี่ห้าก้าวแล้ว
พูดออกเสียงเป็นคำได้บางคำและเป็นหลายพยางค์ได้
สื่อความหมายหลายๆ อย่างเข้าใจ
ตอนนี้แม่ไม่รู้จะทำยังงัยให้หนูทานนมเสริมได้
หนูเล่นกินนมแม่อย่างเดียว แถมบางทีมันเขี้ยวก็กัด
แม่อยากให้หนูทานนมเสริมเยอะๆ กว่านี้
นมแม่อย่างเดียวตอนนี้คงไม่พอแก่ร่างกายหนู
เคยลองเอาใส่ขวดให้ทานก็ดูดเล่นๆ
ทานจากกล่องก็ไม่กี่คำก็เลิก
พอหนูไม่กินก็จะเล่นล่ะทีเนี้ย แม่ก็ต้องให้เลิกทาน
***
วันนี้
วันเกิดครบรอบ 1 ปีของหนู
มีความสุขมากๆ นะจ๊ะ
เป็นเด็กดีของพ่อแม่,พี่นาน่าและทุกๆ คน
